Rotterdam is een stad zonder hart, zonder ziel. En de gemeente Rotterdam geeft daar graag volledig de Duitsers van de schuld. En om dat te benadrukken is er het Zadkine beeld, voorstellend een man zonder hart die met zijn armen uitgestrekt ten hemel schreeuwt. Maar voor zo een verschrikkelijk gebeurtenis, zo een ingrijpende & unieke gebeurtenis is het Zadkine beeld eigenlijk niet sterk genoeg. Nee ik zeg niet dat het Zadkine beeld niet goed is, het is niet sterk genoeg. Kijk eens wat er in andere landen aan herdenkings plaatsen zijn. Kijk eens naar het Hiroshima Peace Memorial. En ja vlak na de oorlog zijn er wel grotere en sterkere ideeën geweest voor een herdenkings plaats. Maar dat paste niet in de plannen van de wederopbouw van een moderne zaken stad. Dus weg ermee, opgeruimd staat netjes toch?
En er was niet alleen het bombardement van Mei 1940 maar ook velen "kleine" bombardementen en in 1943 ook een groot bombardement. Ik pleit er dus voor om alsnog (een beetje laat) een echt groot en bijzondere herdenkingsplaats te maken, en daar kan het Zadkine beeld een onderdeel van zijn.
Een monument ter gedachtenis voor de slachtoffers van alle bombardementen in Rotterdam, niet alleen die van Mei 1940 maar ook de daarop volgende bombardementen van de geallieerde. Ik zie daarbij een ruïne van een kapot gebombardeerd gebouw. Nu zijn die al reeds allemaal weg dus die zal moeten worden nagebouwd. En wel op ware grote. En als slachtoffers niet alleen de mensen maar ook de gebouwen. Met om die ruïne een muur met alle namen van de slachtoffers, niet alleen de mensen die omkwamen maar ook de mensen die dakloos werden. Zodat hun rampspoed niet vergaat als tranen in de regen.
Reacties
Een reactie posten